NAH, CVA,TIA, ENERGETISCHE EN EMOTIONEEL BEKEKEN

De crisis voorbij. Je hebt net wat heftigs meegemaakt. Je lijf laat je volledig in de steek. Je kunt niet meer. Praten, hoe werkt dat. Het is alsof je hersen zijn uitgeschakeld juist op dat stuk. Je weet wel wat je wilt zeggen, maar de woorden komen er niet uit. Normaal hoef je daar niet over na te denken, maar nu is het net of de aansturing kapot is. Of je de woorden niet kunt vinden. Een shock op zich om je dit te realiseren.

Dan ga je verder voelen in je lijf en je merkt dat er meer is wat niet zo goed functioneert. In het verleden dacht je er niet over na. Als je ergens naar toe wilde stond je op en ging. Zelfs als je met je gedachten heel ergens anders was, deed je lijf nog steeds wat je wilde.

Nu is het soms alsof je in het luchtledige leeft. Je wordt verplicht om te blijven waar je bent. Wat je nu kunt doen is voelen wat er gebeurt in je lijf. Tot je verbijstering ontdek je dat je delen van je lijf niet eens goed kunt voelen, laat staan aansturen.

De dokter erbij. Onderzoeken, uitslagen, medicatie. Ja, ook de fysiotherapeut wordt ingeschakeld.

Een CVA, een TIA, een hersenbloeding. NAH, niet aangeboren hersenletsel zijn termen die je hoort.NHA

Wat nu, de paniek slaat toe. Bij de een is het echt ingeslagen als een bom. De ander heeft al langer gemerkt dat het niet helemaal goed ging. De concentratie was slechter. Onrust in het hoofd. Slecht slapen, hoog stressgehalte maar geen duidelijke aanleiding.

Wat nu? Vraag je je af. Voor sommigen zal het zijn of je helemaal in je lijf opgesloten ligt. Je hebt alleen de regie niet meer zoals je voorheen had.

Wat was hetgeen er net voordat je dit kreeg bezighield. Is er iets gebeurt waardoor je lijf is uitgeschakeld.

De Duitse arts, Dr. Hamer had het over een inslag. Een gebeurtenis die je niet hebt zien aankomen, maar die je echt lamslaat. Soms helemaal letterlijk. Iets waar je je heel alleen in voelt, waar jij je verantwoordelijk voor voelt of waar je totaal geen weg in weet. Dr. Hamer heeft hier heel veel onderzoek naar gedaan en kon op scans aantonen dat bepaalde soorten conflict inslaat op een bepaald deel van de hersenen en op een orgaan, hij ontdekte dat daar een systeem inzit.

Hij heeft een heel deel van zijn leven gespendeerd aan onderzoek en behandeling hierin. Zijn visie werd niet door ieder in dank afgenomen, maar toch!

Met dat wat ik geleerd heb van deze visie, heb ik mezelf al enkele keren kunnen redden. Soms met hulp van een collega die ook op de hoogte is van deze inzichten.

Afgelopen zomer was het weer eens zover. 10 juni was de dag dat mijn lijf zei dat het genoeg was.

Ik had al een tijd lang doorgelopen ver voorbij mijn eigen grenzen. Mijn rug en linker been zeiden al langer dat ik pas op de plaats moest maken. Ik kreeg seinen van mijn onderrug naar mijn linker enkel, later tot in mijn kleine teen.

Als ik van de natuurgeneeskunde uitging was mijn eerste gedachte, de blaasmeridiaan. Ook de punten op deze meridiaan die vanuit de acupunctuuratlas van de gevoelens staan herkende ik. Het was net of deze meridiaan op slot zat. In mijn rug, maar ook bij mijn enkel. De energie schoot alle kanten op tussen deze punten. Pijn, alsof een mes rondgedraaid werd, verplaatste zich van het ene punt naar het andere. De dokter zei later dat het een geïrriteerde Ischias was. Snap ik, want de meeste dokters werken niet met meridianen.

De blaas meridiaan heeft ook wat te maken met angst. Ik begrijp ook waarom deze op slot geslagen was. Ik had mijn angst zo getriggerd een paar maanden voor die tijd door te proberen om zelf motor te gaan rijden. Ik heb ben daarin over mijn eigen angst gegaan. Mijn lijf gaf dit gelijk al aan op de rug. Toen ik de eerste keer van de motor afkwam zei ik al dit punt klopt niet, er zit iets niet goed.

Als ik gestopt was en naar mijn lijf geluisterd, zou er waarschijnlijk nog niet zoveel aan de hand geweest zijn.

Maar ik hield vol, therapie bij een collega en weer op de motor met de gedachte die angst de baas te worden. Mijn lijf heeft me gestopt en duidelijk gemaakt dat ik hier niet mee door moest gaan.

De trigger een lange pijnlijke motorrit achterop de motor heeft uiteindelijk mijn lijf doen besluiten dat het echt genoeg was. Inmiddels was de pijngrens zo hoog, maar ja, ik moest toch naar huis vanuit Luxemburg. Daar was geen ontkomen aan.

Hoe deze rit gegaan is? Het was een hel. Pijn die met een pijnstiller niet meer te onderdrukken was. Normaal gebruik ik dat spul nooit. Ik merkte wel tijdens deze rit dat het in het begin erger was met de pijn. Hij zat toen op 9 tot 10 op een schaal van 1 tot 10. Later dacht ik dat de pijn wat afnam richting de 7 – 8. En nog later tot een 6.

Thuisgekomen was ik aan het einde van mijn latijn. Ik wist niet meer waar ik het zoeken moest. Een collega gebeld en gevraagd of zij me kon helpen, het liefst meteen. Een energetische behandeling bracht een beetje rust, maar ook het inzicht dat er echt crisis was in mijn lijf maar ook in mijn hoofd.

Ik zag het beeld voor me van een meterkast met al die knopjes. Wordt de piekspanning te hoog dan slaat een knopje om. Blijft de spanning te hoog, dan gaat er nog meterkast. jpgeen knopje om. Zo zijn er die dag wat knopjes om gegaan. Toen ik deze beelden kreeg, snapte ik ook dat het niet de pijn was die minder was geworden tijdens de motorrit, maar dat er systemen in mijn lijf en hersens waren uitgeschakeld. Dit was niet een fout van mijn lijf, maar bescherming dat niet mijn hele knoppenkast in de fik zou vliegen.

Me dit realiseren, betekende ook wetende als er niets zou gebeuren dat ik 112 wel vast kon bellen. Dit ging helemaal niet goed. Gelukkig met wat mijn collega op dat moment voor mij kon doen op energetisch vlak, hielp ze me om het zover tot rust te krijgen dat de alarmfase niet meer van toepassing was.

In mijn herstelproces heb ik meerdere collega therapeuten nodig gehad, om de balans in mijn lijf weer te herstellen. Van energetisch werk, fysiotherapie, massage, Bowen therapie en coaching.

Ik weet vanuit ervaring dat terug naar de plek waar het zit opgeslagen helpt om het probleem op te lossen. Op dat moment kon ik niet meer bij deze plekken komen met mijn aandacht. De angst voor de pijn was inmiddels zo giga groot. Een sessie coaching met paarden gaf mij het inzicht dat deze angst gekoppeld was aan de pijn die ik vroeger voor mijn ogen heb zien gebeuren.

Het was ook na deze sessie dat ik weer met mijn aandacht in de plek van de pijn kon komen en het herstelproces zich gestand deed houden. Voor die tijd kon massage of andere behandeling me heel goed ontspannen, maar binnen zeer korte tijd was het alsof de knopjes in mijn meterkast zich weer terug schakelden in de verkeerde stand. Ook het gevoel in de zijkant van mijn hoofd leek in die tijd nog aardig verdoofd. Dit heeft nog wat behandeling van diverse aard nodig gehad. Ik merk nu dat mijn concentratie en geheugen weer veel beter is.

Ik weet dat er dingen gebeuren, die we als een fout van het lijf zien, maar die in werkelijkheid een beschermingssysteem zijn, als we er als zodanig mee om gaan kan het veel inzichten geven en het herstelproces op een heel andere manier vorm geven.

Dit hele proces van herstel en de stappen en fases die ik hierin heb meegemaakt heeft me zoveel inzichten gegeven in hoe ons systeem werkt. Voor mij is dit een heel heftige praktijkles geweest die ik nooit meer zal vergeten, maar waar ik dankbaar ben voor de inzichten die het me bracht.

Wat heeft dit alles nu te maken met Revalidatie, CVA, TIA, NAH?

Ik denk heel veel. Ik heb jaren in een verpleeghuis gewerkt als activiteitenbegeleider. In die tijd kwam ik dagelijks veel mensen tegen met een CVA, hersenbloeding of ander NAH. Ik vroeg me toen al af wat kun je hiermee nog meer dan de therapie die er regulier al geboden wordt?

Ik wist al langer dat energetische werk en emotionele dingen oplossen helpt om verder te komen in deze therapie.

Op dit moment komen juist weer mensen die iets in dit kader hebben meegemaakt. Met de inzichten nu verkregen en de ervaring die ik in de jaren al heb opgedaan met allerlei onbegrepen klachten, merk ik dat ik een bijdrage kan leveren in een beter herstel van deze mensen.

Wat er boven in de schakelkast in iemands hoofd gebeurde tijdens een consult afgelopen week was hiervan voor mij zo’n bevestiging. Jan had 10 jaar geleden een herseninfarct en de uitvalsverschijnselen die nu nog voelbaar waren o.a. zijn rechterbeen wat zijn eigen weg zocht en heel bewust moet worden aangestuurd anders volgde het niet het rechte pad.

Wat er nu tijdens dit consult in beweging kwam in het hele lijf. Dit was een hele mooie ervaring voor mij, maar ook voor die Jan. Het mooiste was nog wel dat Jan, net voordat ik aangaf wat er gebeurde hij dit in zijn eigen lijf al waarnam. Energetisch was er veel in beweging, contact tot meerdere punten in zijn lijf nam weer toe. Ook was duidelijk dat zijn lijf hem heeft terug geroepen. Voor het herseninfarct was hij altijd heel druk bezig en negeerde hij de seinen van zijn lijf.Behandeling jpg

Nu een week later is hij zich niet meer bewust dat hij zijn been moet aansturen. Door vermindering van onderliggende spanning en beter lichaamscontact werkt zijn been weer naar behoren. Als hij moe is na een ronde hardlopen, merkt hij nog wel dat de aansturing minder wordt.

Voor mij was dit het teken dat het tijd wordt om mijn eigen ervaring naar buiten te brengen. Dus voor de mensen die iets hebben meegemaakt met CVA, TIA of NAH, geef de moed niet op.

Tussen helemaal genezen en dat wat er nu is, is nog zoveel meer mogelijk dat is mijn ervaring.

Wil je meer weten over behandeling, kijk op dan op: http://marenergienatuurgeneeskunde.nl/behandeling-marenergie/ of neem contact met mij op.

Hartelijke groet, Martha Gommans Natuurgeneeskundig therapeut www.marenergienatuurgeneeskunde.nl   0478 515 323       06 14119019

Dit bericht was geplaatst op 27 maart 2018, in Algemeen. Markeer de permalink als favoriet.